Vrienden en Keuzes

Vrienden daar kan ik een heel boek over schrijven. In mijn leven heb ik weinig hechte vriendschappen gehad. Ik ben ook pas zestien. Op het moment heb ik een hele fijne vriendengroep waar ik het heel gezellig mee heb. Maar ik heb ook vaak mensen moeten laten gaan.
Oke ik kan me mijn tijd van de dag dat ik geboren werd totdat ik vier was echt niet meer herinneren. Wel kan ik me herinneren dat toen ik naar de basisschool ging al meteen een vriendinnetje had. Dit meisje woonde al bij mij in de straat en vanaf de allereerste dag deden we alles samen. DIt ging door tot ongeveer groep 6 of 7. Ik kreeg heel erg ruzie met mijn vriendinnetje. Dit was precies de tijd waarin het pesten begon. Ik had het er wel zwaar mee. Ik had geen beste vriendinnetje meer. Maar goed na een tijdje hadden we het uitgepraat en we waren *oke*. Ik had in groep zeven een nieuw vriendinnetje gemaakt waarmee ik het erg goed kon vinden. Dit was allemaal op de basisschool. Die zogenaamde zorgeloze tijd.
Toen ging ik naar de middelbare school. Ik kwam er al snel achter dat heel veel van mijn basisschoolvrienden nepvrienden waren. Dit kwam voor mij als een klap. Ik had nu alleen nog maar mijn beste vriendin ( Quinty, die me nu nog altijd steunt). Ik ging ook nog eens naar een school waar maar drie anderen van mijn basisschool heen gingen. Dit vond ik moeilijk. Ik had echt het idee dat ik er alleen voor stond want de kinderen die meegingen naar mijn school waren alledrie jongens. Waar ik ook nog eens ruzie mee had. Ja lekker. Ik kwam binnen bij mijn nieuwe school. Ik zag voor het eerst mijn nieuwe klas. Ik voelde me al snel redelijk op mijn gemak. Ik zag meteen dat ik niet de enige was die het spannend vond. Als eerste sprak ik met een meisje waarvan ik dacht dat ze heel veel op mij leek. Dit bleek later toch niet te kloppen.  Toen we uiteindelijk in een lokaal moesten gaan zitten, was er alleen nog maar plek naast een jongen. Daar baalde ik wel van haha. Maar die jongen bleek super aardig te zijn en er was wel een klik. Die jongen is nu trouwens al 4 jaar mijn beste vriend. (Hai Robin)  Ik raakte aan de praat met wat meisjes uit mijn klas en we werden al snel een hechte groep. De hele klas leek goed met elkaar op te kunnen schieten. Dit ging een tijd heel goed. Tot er opeens heel veel ruzie kwam in onze klas vooral binnen de meisjes. Ik was misschien naief maar ik dacht echt dat ik vrienden voor het leven had gemaakt. Dit bleek vies tegen te vallen. Ik kende ondertussen een heel aardig meisje. We hadden veel met elkaar gemeen en we konden het erg goed met elkaar vinden. (hallo Britt) Het ging een tijd erg goed tussen ons we hadden wel eens hele erge ruzie maar daar viel mee te leven. Er was nogsteeds erg veel ruzie in de klas (verhaal appart) Ik meen het er zou een soap over onze klas kunnen worden gemaakt. Het einde van de eerste kwam in zicht. Ik had een fijn groepje die bestond uit Britt, Robin en mijzelf. Ik merkte dat niet iedereen echt was als hoe ze zich voordeden en dat je niet iedereen kon vertrouwen. Nou ja aan het einde van de eerste kreeg ik te horen dat Britt naar een andere klas zou gaan. Ik was hier kapot van! Maar goed ik gunde het haar wel en ondanks alles wist ik het uiteindelijk te accepteren.
Het jaar was afgelopen. De jongens waarmee ik naar deze school ging waren nu goede vrienden van mij en ik het ging weer lekker met de klas iedereen kon het nogsteeds goed met elkaar vinden.
Britt ging naar een andere klas en het duurde even maar ze maakte daar uiteindelijk ook een nieuwe vriendin. Het meisje (de nieuwe vriendin van Britt) kwam al snel bij ons staan en ze trok ook veel met ons op. Britt had intussen een relatie met Robin. Ik mocht de nieuwe vriendin van Britt in het begin wel. Maar zodra ik haar beter leerde kennen, kreeg ik er maar een appart gevoel bij. Ik begon er steeds minder te mogen en ik had ook steeds minder contact met Britt. Ik voelde me alleen. Ik had het er erg moeilijk mee, ik raakte mijn beste vriendinnetje kwijt ALWEER. Inplaats van erover te praten ging ik me gedragen als een bitch. Dit pakte slecht uit en ik kreeg knallende ruzie met Britt en haar vriendin. De ruzie duurde erg lang en ik had goede steun van nieuwe en oude vrienden. Ondanks dat Robin een relatie had met Britt bleef hij me trouw steunen. Daar heb ik veel aan gehad. De ruzie met Britt en haar vriendin duurde echt heel lang. Nu zo’n anderhalf jaar later, bleek ik gelijk te hebben over de vriendin van Britt. Ik was niet meer de enige die zag dat het niet klopte. Uiteindelijk hebben we het goed opgelost ik en Britt. En die vriendin, is  alleen nog maar ongelukkig met zichzelf. Wel een beetje sneu maarja dat is haar eigen keuze geweest.
In de tijd van de eerste klas tot de vierde klas is er veel gebeurd. Waarin ik mezelf heb leren kennen, maar ook de mensen om me heen. Ik heb veel geleerd over vertrouwen en mensen laten gaan. Ik heb nu het besef dat een hechte vriendschap iets is om te koesteren. Ik hebt nu een groepje van ongeveer zes mensen waarvan ik weet dat ik ze echt kan vertrouwen en dat ik altijd bij ze terecht kan. Het verhaal hierboven is hetgene waar ik het meest van geleerd heb over mezelf en anderen. Maar er zijn zoveel meer dingen voorgevallen. Ik weet zeker dat het belangrijk is om te weten wat vertrouwen is en om mensen los te laten als je hun niet kan vertrouwen.
Ik hoop dat jullie dit interessant vonden en er misschien zelf wat aan hebben gehad. Ik wil jullie echt meegeven dat het goed is om af en toe mensen los te laten hoe moeilijk het ook is. Maar koester een hechte vriendschap want dat is het zeker waard.
 Tot de volgende keer.
Liefs mij x

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s